Καυστικός ο Λεβεντάκος : "Ούτε απ’ έξω δεν πατάω. Μακριά και αλάργα".

Καυστικά για άλλη μια φορά λόγια του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή της Παναχαϊκής Πέτρου Λεβεντάκου με τα οποία διατυπώνει  την γνώμη του για τα τεκταινόμενα στην αγαπημένη του ομάδα .

Τι είχες Αλέξη, τι ‘χα πάντα! Χιλιοειπωμένα πράγματα…

Τι, περιμένετε να δείτε ομάδα με τον Κούγια πρόεδρο, Φυντάνη προπονητή και όλη τη σάρα και τη μάρα που κουβαλά μαζί του;
Πιόνια θέλει ο άνθρωπος…

Όσο για τους ποδοσφαιριστές, είναι οι μόνοι που δεν φταίνε…
Από τα πάνω ράφια μας έλεγε ότι ψωνίζει ο λαλίστατος Αλέξης και τα Αρμάνι τα κάνει όλα… χαρμάνι και αρχίζει τα δικά του:
Κόψιμο μισθών, απειλές κατά των παιχτών και καταλήγει στην απόλυση του προπονητή.

Εμένα πάντως, δεν θα μου φανεί έκπληξη να δούμε τον βολεϊμπολίστα πάλι στην ομάδα.

Νομίζω ότι το χειρότερο από όλα είναι οι σχέσεις του με αυτούς που έκαναν την Παναχαϊκή μεγάλη.

Εγώ προσωπικά τις έχω κάνει τις επιλογές μου. Ούτε απ’ έξω δεν πατάω. Μακριά και αλάργα.
Το μόνο παιχνίδι που ήταν, βγάζοντας εισιτήριο, ήταν αυτό με τον Πλατανιά, αλλά δεν ξαναπάω, γιατί είδα δυο ομάδες Γ’ Εθνικής.

Το έχουν διαλύσει το ποδόσφαιρο όλοι αυτοί οι τζιτζιφιόγκοι που είναι άσχετοι με το αντικείμενο…
Τις έχω κάνει τις επιλογές μου, γι’ αυτό και δεν θα δεχτώ να μου ανεβάσουν τη φωτογραφία μου με τις λινάτσες.
Ξέρω ότι είμαι στις καρδιές των ποδοσφαιρόφιλων. Το εισπράττω κάθε ημέρα που κυκλοφορώ στην πόλη.

Εμένα πάλι, εκείνο που με στεναχώρησε ήταν που πλακώθηκε με το φίλο μου τον Γιαουρτάκια. Τέτοια μεγάλη φιλία δεν περίμενα να χαλάσει…
Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Μουτούση, του Παντελή, του Γκίκα, του Λέμη, του Σαρμά, του Σκαμνάκη, που προέδρευσαν κατά καιρούς.
Λέτε να βλέπουν από εκεί ψηλά το κατάντημα της αγαπημένης μας ομάδας;

Η στάση του Αλέξη πάντως δείχνει το πόσο είναι μακριά από την ομάδα ο πρόεδρος. Αλέξη, αντί να δίνεις συνεντεύξεις Τύπου,  ό,τι είναι να πεις να το πεις στην ομάδα, στα αποδυτήρια. Μάθε ότι οι καλές ομάδες είναι και καλές οικογένειες.

Εγώ δεν πήγα σχολείο αλλά θα πω σε έναν μορφωμένο άνθρωπο, σαν και εσένα, «τα εν οίκω, μη εν Δήμω».

Γεια και χαρά σας!